Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2016

Απάντηση στην Εφημερίδα Αιχμή για το κύριο άρθρο της (28/7/2016) «Πότε θα δούμε φώς;».


Αγαπητή Αιχμή,

    Γνωρίζετε καλά, ότι το θέμα της Μαρίνας στο Μεσολόγγι είναι χρονίζον.
Από το 1997 ξεκινάει η ιστορία της με τη χωροθέτηση Τουριστικού Λιμένα Μεσολογγίου ύστερα από αίτημα του Λιμενικού ταμείου Αιτωλοακαρνανίας. Το 2009 υπογράφεται η πρώτη σύμβαση παραχώρησης μεταξύ του Υπουργείου Τουρισμού και της εταιρείας «ΜΑΡΙΝΑ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ Α.Ε.».    Οκτώ μήνες αργότερα το ίδιο το Υπουργείο Τουρισμού θεωρεί ότι η σύμβαση έχει λυθεί αυτοδικαίως, (κάτι που ορίζεται σαφώς στο άρθρο 13 της σύμβασης), επειδή δεν υλοποιήθηκαν από τη μεριά της εταιρείας βασικοί όροι της σύμβασης (εγγυητική επιστολή, καταβολή των προβλεπομένων τιμημάτων σε ΔΟΥ, Δήμο κ.α.). Από το2009 ως το 2013 δεν υφίσταται συμβατική σχέση μεταξύ της εταιρείας και του ελληνικού δημοσίου σύμφωνα με τις επίσημες δηλώσεις της τότε Υπουργού Τουρισμού (2012). Υφίσταται, ωστόσο, δραστηριότητα της εταιρείας.
     Δικαίως, κατά την άποψή μου, εγέρθησαν ερωτήματα τόσο δικά μου, (αλλά και άλλων βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και άλλων κομμάτων και κατατέθηκαν ερωτήσεις για αυτό το θέμα. Επομένως, το ενδιαφέρoν μας δεν όψιμο), όσο και του Δημάρχου της Ι.Π. Μεσολογγίου, που τα έθεσε με ενάργεια από τις αρχές του 2015.

Ρωτούσε τότε ο κ. Δήμαρχος:

1) Τυγχάνετε από το έτος 2009 έκπτωτοι λόγω μη τήρησης βασικών συμβατικών όρων;

2) Σύμφωνα με έγγραφα του Υπουργείου Τουρισμού αναφέρεται επανειλημμένως ότι είναι παράνομη η είσπραξη  τελών ελλιμενισμού;

3) Είναι δυνατόν επί πενταετίας στον υπό κατασκευή τουριστικό λιμένα να λαμβάνουν χώρα εμπορικές και άλλες δραστηριότητες χωρίς αδειοδότηση;

4) Ελέγχεστε από ΣΔΟΕ για σοβαρές παραβάσεις και πόσα έχουν εισπραχθεί την τελευταία πενταετία από δραστηριότητες που το Υπουργείο Τουρισμού χαρακτηρίζει παράνομες;

Ερωτήσεις κοινές και εύλογες προηγούμενες ή μεταγενέστερες από όποιο θεσμικό ρόλο είχε καθένας μας, που το 2013 πήραν την πιο απρόσμενη απάντηση από την τότε ηγεσία του Υπουργείου Τουρισμού: η απάντηση ήταν η δεύτερη σύμβαση, που υπέγραψε το 2013 με την αυτοδικαίως έκπτωτη (κατά τα λεγόμενά του) εταιρεία, ουσιαστικά επιβραβεύοντάς την.
Με μία σωρεία ερωτήσεων απλών και επίκαιρων (συνολικά 4 επίκαιρες που δεν απαντήθηκαν ΠΟΤΕ) προσπαθήσαμε να ξεκαθαρίσουμε το τοπίο.
    Το σημαντικό ερώτημα που τίθεται: είναι σύννομη η υπογραφή της δεύτερης σύμβασης; Είναι σύννομες οι υπόλοιπες διαδικασίες που προκρίθηκαν ως τώρα; Το Υπουργείο είχε καθήκον να απαντήσει αλλά και το σημερινό Υπουργείο πρέπει να απαντήσει.
    Τα όσα ακολούθησαν, δηλαδή η αντιπαράθεση των μετόχων, η εμπλοκή συλλόγων και πολλά άλλα, μπορεί, να έχουν δημοσιογραφικό ενδιαφέρον (αμφίβολο κατά την άποψή μου) όμως, πολιτικό ενδιαφέρον δεν έχουν.
     Αντιθέτως, πολιτικό ενδιαφέρον έχουν οι συμβάσεις αλλά και τα οικονομικά της εν λόγω εταιρείας: αν οφείλει, τι οφείλει, γιατί οφείλει. Υπάρχουν πάμπολλα στοιχεία και πιστεύω, ότι, όσοι ασχολήθηκαν με το θέμα, τα γνωρίζουν.
     Δε θα απαντούσα στο συγκεκριμένο δημοσίευμα της εφημερίδας σας – όπως και δεν το έκανα ποτέ ως τώρα – αν με έκπληξη δε διάβαζα την ελεύθερη μετάφραση, που κάνετε στα λεγόμενα του Δημάρχου της πόλης μας, του κ. Νίκου Καραπάνου.
    Συγκεκριμένα, αναφέρεται ότι υπονοώντας το πρόσωπό μου, με αποκάλεσε «καλοθελητή», που συντάσσομαι με τους γνωστούς-αγνώστους, που επιβουλεύονται τη συνέχιση και ολοκλήρωση του έργου.
    Στην πρόσφατη επικοινωνία, που είχαμε με τον κ. Δήμαρχο, γνωρίζετε, ότι συζητήθηκε ενδελεχώς και το θέμα της Μαρίνας. Γνώριζε ο ένας τις απόψεις του άλλου και αν ο κ. Δήμαρχος ήθελε, να αξιολογήσει τις δικές μου απόψεις με τέτοιο τρόπο είμαι σίγουρη, ότι θα είχε την ειλικρίνεια, να το εκφράσει. Τίποτα τέτοιο, ωστόσο, δεν ειπώθηκε στην συνάντησή μας.
    Αν υπάρχει κάτι σοβαρό, να ειπωθεί από τον κ. Δήμαρχο προς εμένα για το συγκεκριμένο θέμα ή για οποιοδήποτε άλλο, ας ειπωθεί εδώ και τώρα.
    Ας μη γελοιοποιείται, όμως, ο θεσμός, από οποιοδήποτε μέσο.
   Το Μεσολόγγι αξίζει ένα Δήμαρχο, που να μη μιλάει με υπαινιγμούς. Γιατί ο δημόσιος διάλογος προχωράει μέσα από προτάσεις, πρωτοβουλίες και επιχειρήματα. Γιατί μόνο έτσι οικοδομούνται εκείνες οι σχέσεις πολιτικής εμπιστοσύνης, που μπορούν να οδηγήσουν σε θετικά αποτελέσματα.           Υπάρχουν τέτοια αποτελέσματα στις λίγες – είναι αλήθεια – συνεργασίες, που ως τώρα είχα με τον κ. Δήμαρχο. Παράδειγμα οι επαφές για την υδροδότηση Αιτωλικού (με τη ΔΕΥΑΜ) αλλά και για το Υποθηκοφυλακείο Μεσολογγίου (με τον ίδιο τον Δήμαρχο).  Σας προτρέπω, αγαπητή Αιχμή, να μπείτε στο site του Υπουργείου Δικαιοσύνης και να δείτε τις αλλαγές, που αφορούν στην Πόλη μας: παραμένουν Υποθηκοφυλακεία, όπου υπάρχουν πρωτοδικειακές αρχές. Είμαι υποχρεωμένη να αναφέρω την άψογη συνεργασία και τις προτάσεις που ανταλλάξαμε για το συγκεκριμένο θέμα με τον κ. Δήμαρχο.
     Τέλος,
   Είμαι σίγουρη, πως όλοι οι πολίτες του Μεσολογγίου απαιτούν διαφάνεια και σαφείς τοποθετήσεις.      Απαιτούν ανάπτυξη με δίκαιες διαδικασίες σχεδιασμού, προϋπολογισμού, δημοπράτησης και εν γένει υλοποίησης των έργων (δημοσίων ή μη).
      Είμαι σίγουρη πως η συλλογική σκέψη πρέπει να λειτουργήσει και στο όνομα της ειλικρίνειας, να απολήψουμε τις «σκουριές». Να μην παραιτηθούμε από την παρέμβαση.
   Είμαι σίγουρη, πως πρέπει, να μιλήσουμε για το πώς θα συγκροτηθούν υποκείμενα, συλλογικότητες και θεσμοί για την σωτηρία και το καλό της Πόλης μας και της Χώρας και όχι για την σωτηρία του υποκειμένου τους.  
  
Υ.Σ.1 Είναι γεγονός, πως στις τελευταίες μέρες της μεταπολίτευσης διανύει και τις τελευταίες της μέρες η αξιοπιστία των Μ.Μ.Ε., που δυστυχώς έχει φτάσει στο Ναδίρ.
Δυστυχώς , διότι ο δημόσιος διάλογος καθώς και τα αποτελέσματά του κρίνονται σε μεγάλο βαθμό απ την έγκαιρη και έγκυρη ενημέρωση των πολιτών.
Πιστεύω πως οι δημοσιογράφοι μας, ο καθένας από τη μεριά του, και στο βαθμό που του αναλογεί, μπορεί και πρέπει να συμβάλει, ώστε, να αναβαθμιστεί η ποιότητα του δημοσίου  διαλόγου.

Υ.Γ.2  Για το θέμα της Μαρίνας έχω να δηλώσω το εξής: ας πάμε μαζί με το δήμαρχο, τους επικεφαλής των δημοτικών παρατάξεων και όποιον άλλον εμπλέκεται με το θέμα στο Υπουργείο Τουρισμού και ας οργανώσουμε από κοινού την ολοκλήρωση του έργου της Μαρίνας Μεσολογγίου με γνώμονα το Δημόσιο συμφέρον και μόνο αυτό. Ό, τι είναι σύννομο ας προχωρήσει πάραυτα. Ό, τι δεν είναι ας αποδώσει ό, τι χρωστά.
Γιατί το πράγμα δυσκόλεψε πολύ! 
Η φύση απεχθάνεται τα κενά!
Και αν δε δώσουμε όλοι μαζί μάχες τα κενά θα καλυφθούν από παράγοντες!


 Μαρία Τριανταφύλλου.

Παρακάτω παραθέτουμε το link με το αντίστοιχο δημοσίευμα της εφημερίδας Αιχμή :